I S K A Z I - S V J E D O C A N S T V O

ISTINA O STRADANJU,MUCENJU I NEHUMANIM POSTUPCIMA OD STRANE SRBA PREMA HRVATIMA I MUSLIMANIMA NA PODRUCJU BOSNE I HERCEGOVINE CIJI JE KRAJNJI CILJ BIO STVARANJE ETNICKI CISTE VELIKE SRBIJE

 

šifra iskaza: bs008

PREZIME:                                           xxxxxxxxx
IME, IME OCA:                                  xxxxxxxxx
GODINA ROĐENJA:                        1954.
MJESTO ROĐENJA:                          Bosanski Šamac
PREBIVALIŠTE:                                 Bosanski Šamac
PRIVREMENI BORAVAK:   
STRUČNA SPREMA:            
ZANIMANJE:                                    
BRAČNO STANJE:                           
DRŽAVLJANSTVO:              
NACIONALNOST:                           Musliman

 

 

Dajem sljedeći:

I S K A Z

Dana, 17.04.1992. godine nalazio sam se kod svoje kuće u Bosanskom Šamcu. Čuo sam da je Bosanski Šamac napadnut od strane srbočetnika i prilikom izlaska na ulicu mene su zarobili meni nepoznati ljudi u uniformama (maskiranim) i sa oružjem a iste je vodio Fadil Topčagić iz Bosankog Šamca. Kasnije sam saznao da su ti ljudi iz Srbije a po nadimcima “Lugar”, “Avram”, Laki, Beli, Tralja. Isti dan sam zatvoren u pritvorske prostorije bivšeg SUP-a. Tu su još bili zatvoreni Silvester Antunović, Luka Gregurević, Goran Ademović, Ruzmir Dervić, Esad Ćosić i drugi.

Taj dan su nas tukli samo gore spomenuti Srbijanci, a sutradan su nas prebacili u magazin TO i tada su počela masovna privođenja. U magazinu TO bilo nas je zatvoreno tih dana oko 40-50 (Muslimana i Hrvata). Tih dana bila su velika maltretiranja od strane Srba a gdje su prednjačili spomenuti Srbijanci a njima se pridružio i jedan broj domaćih Srba. Među najgorim su bili Nebojša Stanković zv. Cera, Slobodan Jačmović, Slavko Trivunović, Slobodan Vakić zv. Žvaka, Šole iz Skarića, Stevo Todorović zv. Stiv (načelnik milicije), Goran Hasić iz Orašja (Stivov tjelohranitelj), kasnije su dolazili i neki Dubičani i lica iz Novog Grada. Ta maltretiranja ja sam sa ostalima prebačen u vojni zatvor u Brčko i tom sam zapamtio vojno lice po nadimku “Minus” a isti je prednjačio u tučama zatvorenih. Kasnije su nas sve prebacili u Bijeljinu u kasarnu gdje smo ostali do 13.05.1992. godine a potom su nas vratili u Bosanski Šamac, gdje su nas zatvorili u srednju školu.

U tučama su tada prednjačili Tubonjin, Makso iz Batkuše, Slobodan Jačimović, Cera, neki Burić iz Crkvine i mnogi drugi kojima ne znam imena. Često su u obilazak dolazili Milan Jekić, bivši komandir, policajac i Đoko Maslić, Ranko Popović, Ibrahim Trakošević, Simo Krunić, Naser Sejdić. Kasnije su nas prebacili u TO pošto im je trebala školska sala za zatvaranje drugih ljudi, uglavnom Hrvata i mi smo u TO ostali do 27.11.1992. godine kada smo prebačeni u logor Batkovići kod Bijeljine.
Za vrijeme našeg boravka u logoru Batkovići status nam se osjetno poboljšao ali je bilo maltretiranja i tučnjave od strane meni nepoznatih ljudi, njihovih čuvara. Znam samo da je 03.02.1993. godine u mlinu i Bijeljini ubijen Fadil Šabanović i jedan iz Bosankog Šamca zv. Mačak. Čuli smo da su isti sahranjeni na groblju Gvozdevići u Bijeljini gdje je srušena džamija.
Razmijenjen sam 1994. godine na Šatorovićima.

Dana, 29. srpnja 1994.

Iskaz dao:                                                                                 Izjavu uzeo:

xxxxxxxxxxxxxx                                                                        xxxxxxxxxxxxx